လူမူဆက္ဆံေရးဆိုုတာ တစ္စိတ္တစ္ပိုုင္းမွာ ေလာင္းကစားနဲ႔တူတယ္။

ဘ၀ပ်က္ေအာင္ကစားတဲ့ ေလာင္းကစားသမားေတြ၊ ေငြပမနအမ်ားၾကီးရံႈးတဲ့သူေတြ ပ်က္စီးတာဟာ အေၾကာင္းအရင္းတစ္ခုုပဲရွိတယ္။ ရပ္တန္းကမရပ္တတ္တာ၊ ရံႈးတာကိုု ေတာ္ရံုုမရပ္ဘဲ ရံႈးရင္ မဲလိုုက္ ရံႈးရင္ မဲလိုုက္ရင္းနဲ႔ ေရတိမ္နစ္ၾကတာ။

ဒီလိုုပဲ ဘ၀မွာလဲ ၾကံဳဖူးၾကမွာပါ၊ ကိုုယ္လူတစ္ေယာက္နဲ႔ မဆင္မေျပတဲ့အခါ၊ အဲ့လူအေပၚမလိုုတမာစိတ္ေတြထားျပီး ကိုုယ္ကိုုတိုုင္ ေဒါသေတြ ေမာဟေတြ ၾကားနစ္ျပီး ကိုုယ္ကိုုတိုုင္စိတ္ပင္ပန္းရပါတယ္။ အဲ့လူက ကိုုယ္အေပၚမေကာင္းဘူးဆိုုပါဆိုု႔ သူကကိုုယ့္ေပၚတစ္ခါမေကာင္းလိုု႔ ကိုုယ္က တစ္ခါစိတ္ထိခိုုက္ျပီးပါျပီ၊ ရႈံးျပီးပါျပီ၊ အဲ့တစ္ခါရႈံုးျပီးတဲ့အေပၚမွာမွ ကိုုယ္က သူ႔အတိုုင္းလိုုက္တုုမယ္။ သူလဲငါ့အေပၚမေကာင္းဘူး ငါလဲသူ႔အေပၚျပန္ညစ္မွ၊ သူကငါ့ကိုုမေကာင္းေျပာတယ္ ငါလည္းသူ႔ကိုု ျပန္ျပီးမေကာင္းေျပာမယ္၊ အိတိုု႔ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားအဲ့လိုုစဥ္းစားမိတတ္ၾကပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ျပန္စဥ္းစားပါ သူ႔အေပၚမေကာင္းဖိုု႔အတြက္ အရင္ဆံုုး ကိုုယ္ကစိတ္ညစ္ညမ္းရပါတယ္၊ ေဒါသျဖစ္ရပါတယ္၊ စိတ္ပင္ပန္းရပါတယ္။ အဲ့ေတာ့ တစ္ဖက္လူလုုပ္လိုု႔ စိတ္ထိခိုုက္ျပီးတဲ့အျပင္၊ ရံႈးျပီးတဲ႔အရံႈးေပၚ ကိုုယ္ပါ စိတ္ညစ္ စိတ္ရႈပ္ရတဲ့ အရႈံးပါထပ္လာပါျပီ၊ တစ္ဖက္သားက ကိုုယ့္ကိုု မေကာင္းတဲ့စိတ္ရွိလိုု႔ ကိုုယ့္ကိုု စိတ္ဆင္းရဲေစခ်င္လိုု႔ မေကာင္းၾကံတဲ့ကိစၥကိုု ကိုုယ္ကစိတ္ညစ္ေနရင္ တစ္ခါရႈံးပါတယ္၊ အဲ့အရႈံးေပၚမွာဆင့္ျပီး ကိုုယ္ဖက္က ျပန္တံုု႕ျပန္ရင္ႏွစ္ခါရႈံးပါတယ္။ တကယ္လိုု႔ အဲ့လူေတြတိုုင္း စိတ္ဆင္းရဲေနမယ္၊ သူအေပၚအျမဲတမ္း မေကာင္းျမင္ မေကာင္းၾကံေနရင္ သူနဲ႔ ပတ္သတ္လိုု႔ ကိုုယ္တစ္သက္လံုုးရႈံးပါတယ္။

အဲလိုုဆိုုရင္ေတာ့ ကိုယ္ကိုုတိုုင္ဟာ ဆြဲအားမရွိတဲ့ လဟာျပင္ထဲမွာ လည္ေနတဲ့ တုုတ္ေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္းလိုု သူတစ္ဖက္သား တစ္ခါလွည့္လိုုက္တာနဲ႔ မရပ္ပဲ အရံႈးကမာၻထဲပဲလည္ေနရပါလိမ့္မယ္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႔ပါေစ
အိျဖဴ

အဖိုုး

အဖိုုးရဲ႕ရုုပ္သြင္ျပင္က အိမွတ္မိေလာက္ဆိုု ပိန္ပိန္ အသားညိဳညိဳ၊ ညိဳတာက ေနေလာင္ျပီးညိဳထားတာကိုု ပိန္လိုု႔ေျခာက္တာပါေပါင္းလိုုက္ေတာ့ ညိဳေျခာက္ေျခာက္ေပါ့။ အသက္က ၇၀ ေက်ာ္ဆိုုေပမယ့္ ပိန္ေတာ့ ခါးကကိုုင္းကိုုင္း၊ အိမွတ္မိတဲ့ အဖိုုးရုုပ္ရည္က သူအသက္ ၇၄ ၀န္းက်င္ကျဖစ္မယ္၊ တရုုတ္အဖိုုးၾကီးေတြ၀တ္တဲ့ သကလတ္ အက်ီအညိဳေရာင္ၾကီး ၀တ္တတ္တယ္ အဲ့တုုန္းက လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္တုုန္းက မန္းေလးေဆာင္းေတြက ခုုထက္အေအးပိုုတယ္ေလ၊ ေႏြဆိုု စြပ္က်ယ္နဲ႔ စြပ္က်ယ္ကလဲ ႏြမ္းေနတာမ်ားတယ္၊ ေႏြမွာ စြပ္က်ယ္ ေဆာင္းမွာ သကလပ္အညိဳေရာင္ၾကီး၊ အဖိုုးနဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ အ၀တ္အစားကိုု ဒီႏွစ္စံုုပဲမွတ္မိတယ္။ အေဖတိုု႔ေျပာပံုုအရဆိုုလဲ ဒီႏွစ္မ်ိဳးေလာက္ပဲရွိတယ္။ ေဘာင္းဘီက အနက္ေရာင္ ပြပြ၊ ေဘာင္းဘီကပဲ ပြတာလား၊ လူကပဲပိန္လိုု႔ ေဘာင္းဘီကပြတယ္ထင္ရတာလားေတာ့မသိ၊ အဖိုုးကိုုယ္ေပၚမွာေတာ့ အဲ့အနက္ေရာင္မြဲမြဲ ေဘာင္းဘီၾကီးကေတာ့ ပြပြၾကီးျဖစ္ေနတယ္။ သားရည္ခါးပတ္အညိဳေရာင္ၾကီး အဖိုုးမျမဲ၀တ္တယ္၊ ခါးကုုန္းလိုု႔လားေတာ့မသိ အဖိုုးက တုုတ္တစ္ေခ်ာင္းကိုုင္ျပီးသြားတတ္တယ္။ အဲ့တုုန္းကေတာ့ အိမ္က ေခြးေတြကိုုရိုုက္ဖိုု႔ အျမဲကိုုင္ထားတာလိုု႔ ကေလးအေတြးနဲ႔ထင္ခဲ့တာပဲ။ အဖိုုးဆံုုးျပီးမွသိတာ ေခြးေတြရိုုက္ဖိုု႔က ေနာက္တုုတ္တစ္ေခ်ာင္းရွိေသးတယ္တဲ့ ဒါေပမယ့္ ေခြးေတြကိုု ေတြ႕တဲ့အခ်ိန္ သူကရိုုက္ျပစ္တတ္တာဆိုုေတာ့ လက္ထဲရွိတဲ့ တုုတ္ေကာက္နဲ႔ပဲေဆာ္ျပစ္တာဆိုုေတာ့ အဲ့တုုတ္ၾကီးကိုုမသံုုးျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ အဲ့တုုတ္ၾကီးကိုု ေခြးရိုုက္ဖိုု႔ဆိုုတာ အဖိုုးေျပာခဲ့တာလဲမဟုုတ္ဘူး။ သူအသက္ရွိတုုန္းက အားရင္လုုပ္တတ္တဲ့အထဲမွာ အဲ့ေခြးရိုုက္တုုတ္ၾကီးကိုု ပုုလင္းကြဲစနဲ႔ ေခ်ာေအာင္ ေသြးေသြးေနတတ္တယ္။ ဘာလုုပ္ဖိုု႔ထားခဲ့လဲဆိုုတာေတာ့ ဘယ္သူမွတိတိက်က်မသိခဲ့ၾကေတာ့ ဆံုုးသြားျပီးေနာက္ပိုုင္း ေခြးမုုန္းတတ္တာမိုု႔ အိတိုု႔မိသားစုု ေခြးရိုုက္တုုတ္လိုု႔ပဲ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကတာ။ တကယ္ေတာ့လဲ အဖိုုးက ေျခာက္ပဲေျခာက္ခဲ့တာထင္တယ္။ ဘာလိုု႔လဲဆိုုေတာ့ ေခြေတြက တုုတ္ရိုုက္ခံထိျပီး ကိန္ကိန္ကိန္ ေအာ္တာ အိတစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးခဲ့ဘူးေလ။

စိတ္ထားအရဆိုု အဖိုုးက အႏုုပညာဆန္တယ္၊ အိကိုုနာမည္ေပးခဲ့တာေတာင္ တရုုတ္အယူသည္းတတ္တဲ့အဖိုုးက ထံုုးတမ္းစဥ္လာေတြကိုု ေသြဖယ္ျပီး ကဗ်ာဆန္တဲ့နာမည္အိကိုုေရြးေပးတယ္။ တရုုတ္ေတြရဲ႕ နာမည္သံုုးလံုုးရွိတာ အေရွ႕ဆံုုးက မ်ိဳးရိုုး၊ အလယ္က ၀ါစဥ္ျဖစ္ရမွာ၊ ၀ါစဥ္အရဆိုု အလယ္နာမည္က တရုုတ္အသံထြက္နဲ႔ " ကာ " ဆိုုတာ ျဖစ္ရမွာ၊ ဒါေပမယ့္ ေနာက္စာလံုုးနဲ႔ဆက္ျပီး ၀ါးပန္းလိုု႔ အဓိပၺါယ္ရတဲ့ အမည္ေပးခဲ့တယ္။ အိမ္မွာလဲ အေဖသိမ္းထားတာ အဖိုုးရဲ႕စာေပစာအုုပ္ေတြ ထင္းရဴးေသတၱာအၾကီးနဲ႔တစ္လံုုး ရွိေသးတယ္။ ေနာက္သိုုင္းက်မ္းစာအုုပ္ ေဗဒင္စာအုုပ္ ေဆးစာအုုပ္ စံုုလိုု႔ပဲ အဖိုုးက စာေပအရမ္း၀ါသနာပါတယ္။ ေနာက္ျပီးလက္မႈပညာ၊ ငယ္ငယ္တုုန္းက အိကိုုသင္ေပးခဲ့တာ လက္မႈပညာ ကေလးတတ္လြယ္တာေလးေတြအမ်ားၾကီးပဲ။ ခုုေတာ့ ၄ ခုုေလာက္ပဲမွတ္မိေတာ့တယ္၊ က်စ္ဆန္မီးေလးက်စ္တတ္တာအဖိုုးသင္ေပးခဲ့တာ၊ ေနာက္ ထန္းရြက္ကေလးနဲ႔ ေရဘ၀ဲလုုပ္တာရယ္၊ သစ္ရြက္နဲ႔ ခရုုပံုုေလးလုုပ္တာရယ္၊ ထန္းပင္ျမစ္အလယ္စံ အရိုုးကိုဖ်ာေအာင္လုုပ္ျပီး ရက္ေတာာင္ရက္တာရယ္။ အဲ့လက္မႈဟာေလးေတြလုုပ္တတ္တာ ခုု ၀ါသနာတစ္ခုုျဖစ္ေနတာ။ အဲ့ဒါအဖိုုးဆီက ရတဲ့ ရွားရွားပါးပါးအေမြႏွစ္ခုုထဲက တစ္ခုု။ ေနာက္တစ္ခုုကေတာ့ ေခါင္းမာတာတဲ့၊ ေျပာၾကတာပဲ။

အဖိုုးရဲ႕ေနာက္ စိတ္ထားလိုု႔ေခၚမလား အဲ့ စိတ္ေနစိတ္ထားတစ္ခုုက အဖိုုးက အရမ္းကတ္စီးကုုတ္တယ္၊ စစ္ေျပးေခာတ္ ေခာတ္ျပတ္ေတြကိုု ၾကံဳလာတဲ့ေရွးလူၾကီးျဖစ္တာလဲပါမယ္ထင္တယ္။ အဖိုုးအိပ္တဲ့ဖ်ာေအာက္မွာ ျပန္သံုုးဖိုု႔ ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္ေတြေခါက္သိမ္းထားတာအမ်ားၾကီးပဲ၊ ေနာက္ အက်ီအသစ္မ၀တ္တာရယ္၊ ေသသည္အထိ သူ႕အိမ္အေဟာင္းၾကီးကိုု ဖ်တ္ျပစ္မွာႏွေျမာလိုု႔ တိုုက္ထဲကိုုေျပာင္းခိုုင္းလိုု႔မရတာရယ္၊ တစ္ျခားအေၾကာင္းလဲရွိရင္ရွိမယ္ ဘာေၾကာင့္လဲေတာ့မသိ၊ အဲ့အိမ္အေဟာင္းကေန ေျပာင္းေပးလိုု႔ကိုုမရခဲ့တာ အိပ္ယာထဲလဲေနတာေတာင္ တိုုက္ထဲကိုုေရႊ႕ေျပာင္းဖိုု႔ တိုုက္တြန္းတာမရခဲ့ဘူး။ ေနာက္ဆံုုးေတာ့လဲ အဲ့ ကတ္စီးကုုတ္တတ္ခဲ့တာၾကီးကပဲ အဖိုုးကိုု အသက္ဆံုုးေစခဲ့တဲ့အေၾကာင္းေပါ့၊ အဖိုုးက ေဆးလိပ္အရမ္းၾကိဳက္တယ္။ ေဆးလိပ္ဆိုုတာကေတာ့ က်မ္းမာေရးနဲ႔မညီညြတ္တာခ်ည္းပဲ ဒါေပမယ့္ ဖင္စီခံမပါတဲ့ေဆးလိပ္ေတြကေတာ့ ပိုုဆိုုးျပီး က်မ္းမာေရးကိုုအထိခိုုက္ဆံုုးေပါ့၊ အဖိုုးက အဲ့ေစ်းေပါတဲ့ တရုုတ္က ေဆးလိပ္ေတြပဲ၀ယ္ေသာက္တယ္ ဖင္စီခံပါတာကိုု အေဖတိုု႔က ၀ယ္ေပးရင္လဲသူက မၾကိဳက္ဘူး။ ေစ်းၾကီးတယ္ဆိုုျပီး ႏွေျမာေနတတ္ျပန္တယ္။ ကတ္စီးကုုတ္ျပီးေစ်းေပါတာပဲေသာက္တယ္၊ အဲ့ေတာ့ အဆုုတ္ကင္ဆာျဖစ္ေရာ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ကတ္စီးကုတ္တဲ့အေၾကာင္းကပဲ အိတိုု႔အိမ္မွာ အဖိုုးရွိတုုန္းက အသီးအႏွံလံုုး၀ ၀ယ္စရာမလိုုခဲဘူး။ အိမ္ေနာက္ေဖးေစ်းဆိုုင္တည္ ဆိုုတာ အဖိုုးမွအစစ္။ အိမ္ျခံ၀ိုုင္းထဲမွာ ၾကက္သြန္ခင္း ခ်ဥ္ေပါင္ပင္ ရံုုးပေတသီးပင္ ဘူးသီးစင္ ဒန္႔သလြန္သီးပင္ အကုုန္အစံုုရွိတယ္၊ အိမ္၀ိုုင္းထဲ ၀ယ္ကတည္းကပါတယ္ ေရအိုုင္ထဲမွာလဲ ကန္စြန္းခင္းရွိတယ္၊ အဲ့တုုန္းကအိမ္က အခုုျပန္စဥ္းစားရင္ တကယ္ကိုုေပ်ာ္ရႊင္စရာအိမ္ပဲ။ ခုုေခာတ္ေတာ့ ဘယ္လိုုမွမရႏိုုင္ေတာ့တဲ့ အိမ္ပံုုစံေပါ့။

အဖုုိးအျမဲစားတတ္တာက ငါးဟင္းနဲ႔ဆန္ျပဳတ္၊ အဖိုုးအရမ္းၾကိဳက္တဲ့ ဟင္းက ငါးရွဥ့္။ အဲ့ဒါကိုု မွတ္မိေနတာက ငယ္ငယ္က မီးဖိုုခန္းနားက ေရကန္ေဘးမွာ ငါးရွဥ့္ထုုတ္ၾကီးခ်ိတ္ခ်ိတ္ထားတာ ငါးရွဥ့္ဆိုုတာ အရွင္၀ယ္မွေကာင္းတာကိုု၊ အဲ့ေတာ့ ၾကြပ္ၾကြပ္အိတ္ထဲက လႈပ္စိလႈပ္စိ ငါးရွဥ့္ၾကီေတြကိုု အူယားလြန္းလိုု႔ခုုထိမ်က္စိထဲကမထြက္ဘူး။ ဘယ္အခ်ိန္က သြားေတြကုုန္သြားတယ္ေတာ့မသိ အိသိတတ္စအရြယ္မွာ အဖိုုးမွာသြားေတြမရွိေတာ့ဘူး၊ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ငါးဟင္းနဲ႔ ဆန္ျပဳတ္မျမဲစားတာလဲပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ အိတိုု႔စားဖိုု႔ဆိုု အဖိုုးက ခရုုဆန္ျပဳတ္ခ်က္ခ်က္ေကၽြးတတ္တယ္။ ပံုုမွန္ေတာ့ သူကဆန္ျပဳတ္အျဖဴပဲခ်က္ျပီး ထမင္းအစားေသာက္တယ္။ ေနာက္အဖိုုးၾကိဳက္တာတစ္ခုုက လက္ဖက္ရည္နဲ႔ အီၾကာေကြး၊ မနက္ဆိုုအျမဲေသာက္တယ္။ အိကိုုလဲတိုုက္တယ္ အဲ့တုုန္းကေတာ့ ေသာက္တယ္ေျပာတာပဲ။ ၾကီးလာမွ လံုုး၀ ေသာက္လိုု႔မရတဲ့ အစားအစာထဲ အဲ့ လက္ဖက္ရည္ပါတယ္။ တစ္ေနကုုန္လဲ အဖိုုးက လက္ဖက္ေရၾကမ္း (ေရေႏြးၾကမ္းေပါ့) ေသာက္တယ္။ ျပီးရင္ က်မ္းမာေရး အတြက္ဆိုု တစ္ေန႔ကိုု အရက္ၾကမ္း ေရေႏြးပန္းကန္တစ္လံုုးစာေသာက္တယ္။ သူေျပာတာေတာ့ ဟုုတ္ပါတယ္။ ေသးအမႊားအဖ်ားအနာကေတာ့ မျဖစ္ ေဒါင္ေဒါင္မည္၊ အလုုပ္လဲအရမ္းလုုပ္ႏိုုင္ခဲ့တယ္။ တကယ္ထျဖစ္မွကင္စာတဲ့။

ဆက္ပါဦးမည္..

အဖိုုးဆံုုးတာေနာက္လပိုုင္းဆိုု ၁၆ ႏွစ္ျပည့္ေတာ့မယ္။ ဘာရယ္ေၾကာင့္မသိ အဖိုုးကိုုသတိရမိလိုု႔ ေရးျဖစ္တယ္။ အဖိုုးအေၾကာင္းေရးခ်င္ေနခဲ့တာေတာ့ ဒီႏွစ္ ေအပရယ္ေလာက္ကတည္းက ဟိုုလိုုလိုု ဒီလိုုလိုုနဲ႔ ဘေလာ့ကိုုလဲ ျပစ္ထားတာၾကာျပီဆိုုေတာ့ ခုုမွေရးျဖစ္တယ္။ ေရးခ်င္တာေလးေတြ ေတြးမိတာေလးေတြ အမ်ားၾကီးရွိေသးတယ္ မနက္အလုုပ္ရွိတယ္ ညကမိုုးခ်ဳပ္ျပီဆိုုေတာ့ ေနာက္ေန႔မွဆက္ေရးေတာ့မယ္

တခါတေလေတာ့လဲ အခ်ိဳ႕လူေတြအတြက္ ေရစက္ဆိုတာ တစ္စက္မျပည့္တတ္ၾကဘူး။ တစ္ျခမ္းပဲရွိတယ္နဲ႔တူတယ္။

တစ္ခါတစ္ေလမွာ
တစ္ခ်ိုုဳ႕ကိစၥေတြမွာ
အမွားတစ္ခုုကိုု ကိုုယ္က က်ဴးလြန္မိတာဟာ ကိုုယ္ကိုုတိုုင္ သတိမထားမိလိုုက္ေအာင္ကိုု မ်က္စိတစ္မွိတ္စာ အရမ္းျမန္လြန္းတယ္
သိုု႔ေပမယ့္
အဲ့အမွားကိုု ျပန္ျပင္ဖိုု႔
ရလဒ္ေတြကိုု လက္ခံႏိုုင္ဖိုု႔
ထိခိုုင္မိသမွ်အတြက္ ျပန္ေပးဆပ္ဖိုု႔ ရာအတြက္က်ေတာ့
အခ်ိန္ကိုု အတိုုင္းအတာတစ္ခုုထိေပးရတယ္
စိတ္ရွည္ႏိုုင္ရမယ္၊ သည္းခံႏိုုင္ရမယ္။
တကယ္လိုု႔ ေစာင့္စားဖိုု႔စိတ္မထားႏိုုင္ရင္ေတာ့
အဲ့အရာကိုု အျပီးတိုုင္ဆံုုးရႈံးသြားရလိမ့္မယ္

ဘယ္လမ္းကိုုေရြးေရြး မွား မွာပဲ...
ဘယ္လမ္းကိုုေရြးေရြး မွန္ မွာပဲ...
လမ္းအဆံုုးဘယ္ကိုုေရာက္မယ္ဆိုုတာက
ဘယ္ရႈေထာင့္ကေနၾကည့္သလဲဆိုုတာေပၚမွာသာမူတည္ပါတယ္

အခ်ိဳ႕လူေတြက ေလာကမွာ ခံဖိုု႔ခ်ည္း (သိုု႔) ေပးဆပ္ရဖိုု႔ခ်ည္း လူျဖစ္လာရသတဲ့

I am perfect

I don't have the EVERYTHING,
but still ...
I feel that I am all fulfilled =).
I don't always get the best in my life.
I even get bad and worst things sometimes.
yet
I feel I am just perfect =).
so,
I am gonna love everyone I meet and those around me,
and
Everyday, I will try my best to enjoy
Everything, I will try my best to see from the bright side
I will always be thankful for what I've got.
With all I have now and I will have in future,
I am contented =)
And this makes me feel
Just purely Happy.